Kampioenskansen waarschijnlijk verkeken

De kansen op een aanstaand kampioenschap in de vierde klasse, waarover mijn nevenscribent vorige keer kond deed, zijn gisteren aanzienlijk geslonken na een 

5 - 3 winst op Sliedrecht. We zijn gestegen naar de 6:e plek, in een competitie waar de nummers 10 en de 3 - van de 6- slechtste nummers 9 degraderen. In 3E staan nu 6 (!) teams op 6 of 5 matchpunten, en het wordt allemaal in de laatste ronde beslist.

Hoe kwam nu die overwinning tot stand?

Lang, lang geleden, toen Koning Winter ons kleine land ongemeen teisterde - het was in het begin van dit jaar - werd de KNSB-ronde afgelast. Omdat Sliedrechters en Overschienaars zoals bekend tot het wat meer gehard volk gerekend worden, werden spekgladde wegen en brute sneeuwstormen getrotseerd om toch wat partijen vooruitgespeeld te hebben. Dat kwam beide teams goed uit; een der Sliedrechtse sterkhouders speelt momenteel Reykjavik Open en wij hebben nu een man op Hawaii zitten.

Het fundament voor de zege werd op die dag in januari gelegd, toen drie zware Sliedrechters met slechts één bordpunt huiswaarts keerden door toedoen van Ernst, Karel en Quirinius. Schrijver dezes kon daar niet bij zijn; hij moest zich tevreden stellen met applicatieberichten die werden ontvangen op een strandbed in het zonnige Playa Blanca te Lanzarote.

Koude San Miguels werden aangesleept om de spanning enigszins te verdragen; het bleek allemaal toch goed te doen door af en toe het verhitte hoofd in de koele zee onder te dompelen.

Met dus een 2-1 voorsprong werd gisteren het restant gespeeld.

Het lot wees uit dat onze invaller Daan met wit op 4 tegen Sliedrechts sterkste speler kwam te zitten. Dat werd een aantrekkelijke partij waarin zwart een mooi stukoffer bracht omwille van veel activiteit en ontwikkelingsvoorsprong. Onze man vocht hard terug en de stelling zag er op een gegeven moment gelijk uit.

Het eerste halfje werd binnengesleept door Erik met zwart aan 5.Nou ja, binnengesleept: hij stond gewoon gewonnen maar zag het mat in 6 niet. Erik is dit seizoen één van onze “stroefdraaiers”; hij heeft veel potentie maar zit in een fase dat het nét niet lukt. Het pad dat hij koos leidde niet tot het gewenste resultaat en wit kon middels een eeuwig schaak-mechanisme ontsnappen, 2.5 - 1,5.

Omwille van chronologie moet het hoogtepunt van deze wedstrijd hier reeds vermeld worden.

Aan bord 3 ¾  speelde Henkie Potter met zwart een magische partij. Hij had kennelijk zijn stok van zege(n)vlier die ochtend nog aangezwengeld, want de tegenstander werd het Verboden Bos ingelokt, waar Reuzenpaarden en Centorens de dienst uitmaakten.

Henkie liet zijn dame ook meerdere zetten instaan. Dat de tegenstander opgaf om deze dystopische toestand te ontvluchten kan hem zeker niet aangerekend worden, 3,5 - 1,5 Deze partij wordt ingestuurd voor de schoonheidsprijs van deze ronde, dus die kunt u later nog zien.

Albert. Aan 8. Al heel lang een steunpilaar in ons eerste team. Dit jaar draait ook hij stroef. Hij werkt hard aan zijn spel en heeft een paar jaar geleden zijn openingsrepertoire uitgebreid, maar het zit hem niet mee. Eerlijkheid gebiedt dat hij op hoge borden heeft gespeeld, en hij had nog geen winst behaald dit seizoen. Dus: met wit aan 8. Doe het, Albert. 

Laat zien wat je hebt. Zo dachten we. En hij deed het!

In een zijvariant van het Frans ging Albert er eens goed voor zitten. Hij had een iets gezondere stelling, maar zwart had vanwege open lijnen en een stevig centrum goede compensatie.

In het middenspel greep de zwartspeler mis en kon Albert met een “petite combinaision" een stuk winnen. Het vervolg speelde hij vlekkeloos door met het stukoverwicht op mat te spelen, en zwart moest opgeven. 4,5 - 1,5 en daarmee waren de 2 matchpunten binnen.

Dank je, Albert. Je bent weer “thuis”. Geniet ervan.

Na deze fase probeerde onze kopman van dienst Robert met zwart een toreneindspel  met pluspion te winnen. Die pluspion was een geblokkeerde f-er, dus lastig. Wit hield de torens op het bord en pareerde netjes alle dreigingen. Volgens Robert had wit met een “computervariant” een pion kunnen winnen, en zwart miste ergens een winstzet.

Het mondde uit in een remise, na van beide kanten correct spel, 5-2

Al die varianten die je tegenkomt nadat je de engine raadpleegt. Het stemt tot grote bescheidenheid jegens het spel dat wij allen zo liefhebben. Onze trouwe invaller Daan kon de stelling niet houden. In een resterend eindspel met zware stukken had zijn dame de blokkadefunctie om een vrijpion tegen te houden - niet gunstig dus - en kon zwart de witte stelling binnendringen, 5-3 en eindstand.

Toen restte het afwachten van de overige resultaten.

Nadat die bekend werden denk ik dat aan de oevers van de Drecht en Schie vandaag tevreden gezichten te zien zullen zijn; deze teams staan er het best voor in de degradatiestrijd.